کجا میرم؟ تیتر رو که خوندی)خب حالا اینکه در چه زمینه یا زمینه هایی دارم میرم

خودش یه بحث اساسیه.

اول.به چیز رفتن درسی:

واقعا یادم نمیاد اینقدر گند زده باشم تو درسام.این ترم واقعا ترم آشغالی بود واسه م.

دو درس اساسی رو حذف کردم و هنوز هم احتمال مشروط شدنم وجود داره و خودمم

گیج شدم.از چهار تا امتحانی که دادم و گند زدم سه تاش واقعا سخت بود یعنی سوالات

خیلی مسخره بود.مثلا فیزیک که جلسه ی آخر استاد گفت از اثبات فرمول سوال نمیدم

و منم اثبات فرمول ها رو نخوندم.وقتی رفتم سر جلسه دیدم از 7 تا سوال 4 تا اثبات فرمول

بود.آخه کدوم احقی تو درس فیزیک به جای مسئله میاد این همه اثبات فرمول میده.اونم با

شرایطی که قبلش قول داده هیچ سوالی از این نوع نیاره.

در مجموع فکر می کنم یه فاجعه ی تحصیلی تو راهه.

دوم.به چیز رفتن فوتبالی:

آلمان های همیشه خوش شانس پرتغالمان را پوست کندند و

رفتند به جمع چهار تیم برتر اروپا.هلند نازنینم هم توسط سربازان روس یک فرمانده ی

هلندی شکست خورد و کنار رفت.اگه دیشب ایتالیا هم اسپانیا رو می برد به چیز رفتنم

تکمیل میشد اما خدا رو شکر هنوز امیدی برای قهرمان نشدن آلمان و ترکیه هست.خدا

کنه برنده ی اسپانیا-روسیه(که اگه اسپانیا باشه خیلی بهتره)قهرمان اروپا بشه.چون حالم

از آلمان ها و ترک ها به هم میخوره.(بازم خدا رو شکر که آشغالایی مثه فرانسه و ایتالیا و

یونان به جمع چهار تیم نرسیدند و البته حیف از کنار رفتن هلند و پرتغال و چک و کرواسی)

سوم.به چیز رفتن فرهنگی:

تو این ۱۹ سال و ۷ ماهی که عمر کردم فقط یه مدت کوتاه از دوران راهنماییم بود که فحش

های رکیک افتاده بود تو دهنم.اون مدت خیلی سریع طی شد و من غیر از اون چند ماه

هیچوقت اهل فحش دادن از نوع رکیکش نبودم.اما الان یکی دو هفته اس که دوباره این

واژه ها افتاده تو دهنم و تا اعصابم به هم میریزه پشت سر هم فحش ردیف می کنم.

چهارم.به چیز رفتن اقتصادی:

چن تا خرج اساسی با هم تو یه زمان پیش اومد.البته چون همیشه مدیریت مالی خوبی

داشتم تونستم بدون برداشت از صندوق ذخیره ی ارزی خودم! این بحران رو تا حدی پشت

سر بذارم اما هنوز هم وضعیت خیلی ایده آل نیس.

پنجم.به چیز رفتن اعصاب:

تمام موارد بالا دلیل این مورد پنجمه و البته خود این مورد پنجم دلیل مورد سومه.

یکی از آهنگا اسمش تبه که از همه بیشتر انرژی میده و خیلی سخته که در حین گوش

دادن به این آهنگ،حرکات موزون از خودت در نکنی.معرفی بقیه ی آهنگا رو هم داریم که

بعد از تاریخچه ی دوستی من و آریان میتونین بخونین.

من آریانو دوس دارم اما می دونم که خیلیا کارای آریانو لوس و یکنواخت میدونن.منم

قبول دارم که فضای شعری آریان از آلبوم اول تا الان تغییر نکرده و ریتم و تنظیمش هم

همچنان به سبک آلبوم اولشه.

ویژگی خواننده ها یا گروه های تک سبکی که فقط در یه فضا سیر می کنن اینه که

همیشه هم طرفداراشون ثابته و هم دشمناشون.یعنی اونایی که از اول دوسش داشتن

طرفدارش باقی می مونن و اونایی که ازش متنفر بودن همچنان همون حسو دارن.

واسه منم که از اولین آلبومشون طرفدارشون شدم هنوز هم همون جذابیت رو دارن.

مخصوصا آلبوم دوم که ۸۱ منتشر شد و برام خیلی نوستالژیکه.یاد اون دو هفته ای

می افتم که تو تابستون ۸۱ مامان و بابام رفته بودن مکه و من اون دو هفته رو فقط آریان

گوش می دادم.(البته فک کنم نون و دلقک هم همون موقع اومده بود)

هر چند که درخشش آلبوم های اول و دوم آریان تکرار نشدنیه،اما آلبوم چهارم رو  میشه

هم سطح آلبوم سوم دونست.

اسم این آلبوم بی تو با توست و نکته ی مهمش یک قطعه ی مشترک از گروه آریان و

کریس دی برگه.به نظرم ۱۲۵۰ تومن واسه ۱۴ کار صوتی و ۴ کار تصویری خیلی زیاد نیس.

مخصوصا واسه اونایی که آریان رو با وجود -شاید- لوس بودنش دوس دارن.

البته اینو هم بگم که خود بچه های آریان هم تو مصاحبه هاشون گفتن که کارشون واسه

جوونا نیس و اینو پذیرفتن که بدنه ی مخاطبینشون رو نوجوونا تشکیل میدن.

۱-قاصدک:

بگو که تنگه دل دیوونه      بگو از اونکه آروم جونه

بگو بگو بازم از عسل چشماش/از سبزی لبخند رو سرخی لبهاش

بگو آخه وقتی حرف از دل و یاره/تمومی نداره تمومی نداره

۲-تب:

ای وای ای وای خوابم یا که بیدار

ای وای آره انگار اینجاست نازنین یار

چشمام مست و قلبم شده شیدا

باور ندارم عشق بازم شده پیدا

تب اون توی قلب منه و داره باز تند تند میزنه و پریشون شده دوباره این دل

کیه اون اونی که این وسط نمیخواد چیزی به جز فقط یه نگاه واسه شکار این دل

۳-دوستت دارم(کریس دی برگ)

۴-لحظه ها:

مستیم از عشق هر جا هر دم

حتی وقتی دوریم از هم

آخه نفسی که عطر تو داره         آخه اون دلی که برات بیقراره

آخه چشمی که چشم انتظاره    مگه میشه بی تو نگیره بهونه

۵-کی به جز من:

حالا چی عشق من باز تنهایی انگار

کجا رفتن اون همه یار

که میگفتی جون میدن واسه ت هزار نه صد هزار بار

حالا چی عشق من ببین کیو می بینی

واسه ش افسانه بچینی که قشنگ و نازنینی و چنانی و چنینی

۶-هنوز برام همونی

۷-بی تو با تو:

اگه بی تو تنها گوشه ای نشستم

تویی تو وجودم بی تو با تو هستم

بی تو با تو بودن شده شب و روزم

بی توام و یادت با منه هنوزم

۸-من اگه جای تو بودم

۹-نگو:

حالا من موندم و شبای بی تو        حالا تو موندی و غم تنهایی

منم و عطر تو و خاطره هات            تو و اشک و سکوت و بی صدایی

اینجا منم دلتنگ دیدنت                 اونجا تو پشیمون و غمزده

خودت ببین لجبازیمون چطور          بین من و تو رو به هم زده

۱۰-ساحل

۱۱-خواب ناز

۱۲-ای جاویدان ایران

۱۳-اون روزا

۱۴-نگو-ریمیکس

ارتباطی به پست قبلی نداره!!!

.................................................................................................................

سوار سرویس دانشگاه شدیم که برگردیم.دستمو بردم تو جیبم تا درش بیارم و

بذارمش سر جاش.

-امین! نیست.

یه  خنده ی میگ میگی میکنه.

-امین! به خدا نیس دارم راس میگم.گذاشته بودمش تو جیبم.

خنده ی میگ میگی تبدیل میشه به شک.فک میکنه دارم سر کارش میذارم.

-برو بابا.

-به خدا نیس.بیا خودت ببین.

دستشو می کنه تو جیبم.هنوز امیدواره.همه جیبامو میگرده ولی من ناامیدم.چون

می دونم تو جیب دیگه ای نذاشتم.قلبم داشت از حرکت می ایستاد.مضطرب بودم.

کلی منت امینو می کشم تا قبول کنه برگردیم دانشگاه و دوباره مسیرمونو چک کنیم.

شاید افتاده باشه.ولی در هر صورت باید تا آخر راه با سرویس بریم و دوباره برگردیم.

یاد میم می افتم که هنوز تو دانشگاس:

تو رو خدا برو جلو دانشکده پزشکی.بعد مسیر رو تا در خروجی بگرد.شاید از جیبم

افتاده باشه.تو رو خدا برو بگرد.من و امین هم الان میایم دانشگاه.

میم قبول می کنه و میره تا بگرده.ما می رسیم به میدون.میریم سوار سرویس بعدی

میشیم تا دوباره برگردیم دانشگاه.میم زنگ میزنه:

هم جلوی دانشکده رو گشتم و هم مسیرو.اما پیداش نکردم.

دوباره انگار قلبم داره از حرکت می ایسته.امین به جای اینکه دلداری بده هی میگه:

حقته! آه ... بود.

من حرفی نمی زنم.اصن دهنم وا نمیشه که بخوام حرف بزنم.به این فک می کنم که اگه

بیفته دست یه نفر چی میشه.

به امین میگم اگه پیداش کردی هر چی دلت بخواد بهت میدم.چی میخوای؟ میگه:۱۰۰۰

تومان.اینقدر واسه ام مهمه که اگه ۱۰۰۰۰ تومان هم بخواد بهش میدم.

بر می گردیم.با امین کل مسیرو می گردیم.جلوی دانشکده هم نیس.دیگه اشکم داره در

میاد از نگرانی  و اضطراب.به امین میگم اگه گم و گور بشه مهم نیس ولی اگه بیفته دست

یه نفر و اونم یه دزد فضول،چه اتفاقی می افته؟

امین بازم دلداریم میده:اگه دست یه نفر بیفته،امکان نداره تحویل انتظامات بده.مطمئن

باش که میگیرتش.

خسته و گرمازده و ناامید و مضطرب راهی خونه میشیم.چاره ی دیگه ای هم نداریم.میایم

می شینیم تو سرویس دانشگاه.

-امین! این اولین روزی بود که این تی شرتو پوشیدم.ببین چقدر نحس بود.برسم خونه

آتیشش می زنم.کاشکی همون پیراهنمو می پوشیدم و میذاشتم تو جیبش تا گم نشه.

حالا چیکار کنم؟

وقتی اسم پیراهنو آوردم انگار یه چیز مغز امینو کار انداخت.دس کرد تو جیب پیراهنش و

درش آورد.با یه حالت مسخره ای گفت: ایناهاش.

عین دیوونه ها همدیگرو نگاه می کردیم و می خندیدیم.احتمالا به خودمون خندیدیم که

آلزایمر گرفته بودیم.به اینکه چرا من یادم نبود داده بودمش به امین.

-خب حالا ۱۰۰۰ تومن منو بده.

-چقدر تو پررویی.تقصیر خودت بود.

-به من چه؟ خودت دادیش به من.

-خب تو باید حواستو جمع می کردی.

اینقدر سرمست بودم که ۱۰۰۰ تومنشو دادم.اما بهش گفتم این ۱۰۰۰ تومنو هر جا خرج

کنی بلا سرت میاد.اگه خوردنی بخری،تو گلوت گیر می کنه و اگه کرایه بدی،یا ماشین

پنچر میشه یا تصادف میکنین.

زنگ می زنم به میم:

-تو جیب این بی شعور بود.

-می دونستم.بی شعوره دیگه.کاریش نمیشه کرد.

پارازیت۱:شب امین اس ام اس داد که:دهنتو سرویس.امروز ماشینمون دو بار پنچر شد.

پارازیت۲:اینکه شما ربط بین تیتر و پست رو نمی دونین،دلیل نمیشه که این دو تا به هم

ربطی نداشته باشن.اتفاقا خیلی هم ربط دارن.

پارازیت۳:اگه رم موبایلم تو یه روز عادی گم میشد اینقدر اضطراب نداشت.اما امروز اتفاقاتی

افتاد که ارزشش با ارزش طلا برابری می کرد.

پارازیت۴:این اتفاقات کاملا مرتبط با تیتر مطلب و کی میاد بازی و همین چیزاس.